Zastanawiałem się, co może być powodem słabego zachowania indeksu Wig20, który najwyraźniej nie ma siły podążać za swoim amerykańskim kolegą S&P. Szerszy indeks WIG także nie może się wybić z półrocznej konsolidacji, aczkolwiek w ostatnim tygodniu podjął taką próbę. Pewnym wyjaśnieniem może tu być zachowanie mniej znanego, ale w pewnych okolicznościach bardzo przydatnego Indeksu Cenowego. Wspominałem już o nim we wcześniejszych postach. Przypomnę tylko, że jest to indeks nieważony kapitalizacją i informuje o ile wzrosła przeciętna spółka bez względu na jej wielkość czy poziom obrotów. Porównałem dwa ostatnie okresy hossy, czyli poprzednią rozpoczętą w marcu 2009r i obecną, która wygląda tak, jakby inwestorzy nie bardzo interesowali się naszym parkietem. Wig20 jest w zasadzie jedynym indeksem, którym interesuje się zachodni kapitał ze względu na wielkość i płynność znajdujących się w nim spółek. Wracając do Indeksu Cenowego widzimy dziwny brak ochoty do wzrostów. O ile w poprzednim okresie Indeks Cenowy bardzo szybko pokonał roczną średnią kroczącą tym razem marudzi i zdaje się nie mieć siły co potwierdza wskaźnik Bull Power. Zauważmy, że w roku 2009 wskaźnik ten wygenerował szczyty na znacznie wyższym poziomie niż obecnie. Również wskaźnik trendu DMI nie wygenerował jeszcze sygnału zakupu, a nawet ostatnio zmienił kierunek, co oznacza zdezorientowanie inwestorów. Jak widać na rysunku zniesienie Fibo jak i roczna średnia krocząca znajdują się na poziomie ok 620 pkt ,którego pokonanie, jak sądzę, powinno pomóc indeksowi Wig20 w bardziej żwawym marszu ma północ. Reasumując-każda hossa różni się od poprzedniej, bo gdyby wszystko było takie proste, łatwo byłoby zarabiać. Myślę, że Wig20 potrzebuje tym razem nieco więcej czasu na rozruszanie się ponieważ dysproporcja w wycenach między Wig20 a S&P nie może się zwiększać w nieskończoność.
rys.2
rys.3
